Werset 2. 10

O Potomku Bharaty, na ten czas Kryszna, stojąc pośrodku obu armii i uśmiechając się, przemówił tymi słowy do pogrążonego w smutku Arjuny.

image

Werset 2. 11

Błogosławiony Pan rzekł: Mówiąc wielce uczenie opłakujesz to, co nie jest warte rozpaczy. Mędrzec bowiem nie rozpacza ani nad żywym, ani nad umarłym.

image

Werset 2. 12

Nie było bowiem nigdy takiej chwili, w której nie istniałbym Ja, ty, czy wszyscy ci królowie, ani też w przyszłości żaden z nas nie przestanie istnieć.

image

Werset 2. 13

Tak jak wcielona dusza bezustannie wędruje w tym ciele, od wieku chłopięcego, poprzez młodość aż do starości, podobnie przechodzi ona w inne ciało po śmierci. Zmiany takie nie zwodzą duszy samo-zrealizowanej.

image

Werset 2. 14

O synu Kunti, okresowe pojawianie się szczęścia i niedoli i ich znikanie we właściwym czasie jest jak nadchodzenie i przemijanie zimowych i letnich pór roku. Wynikają one z percepcji zmysłowej, O potomku Bharaty, i należy nauczyć się znosić je bez niepokoju.

image

Werset 2. 15

O najlepszy spośród ludzi (Arjuno), osoba, która pozostaje niewzruszona zarówno wobec szczęścia, jak i nieszczęścia, i zachowuje równowagę w obu, jest z pewnością gotowa do wyzwolenia.

image

Werset 2. 16

Ci, którzy są prorokami prawdy, stwierdzili, że w nieistniejącym nie ma trwałości, a to co istnieje – nie przestaje istnieć. Prorocy prawdy stwierdzili to studiując naturę obu.

image

Werset 2. 17

Wiedz, że to co przenika całe ciało, nie podlega zniszczeniu. Nikt nie jest w stanie zniszczyć wiecznej duszy.

image

Werset 2. 18

Tylko materialne ciało niezniszczalnej, bezgranicznej i wiecznej żywej istoty podlega zniszczeniu; dlatego walcz, o potomku Bharaty

image

Werset 2. 19

Kto myśli, że żywa istota jest zabójcą albo że jest zabijana, ten nie posiada prawdziwego rozumienia. Ten natomiast, kto posiadł wiedzę, wie, że dusza ani nie zabija, ani nie jest zabijana.

image

Werset 2. 20

Dla duszy nie ma narodzin ani śmierci. Raz będąc, nigdy nie przestaje istnieć. Jest nienarodzoną, wieczną, zawsze istniejącą, nigdy nie umierającą i pierwotną. Nie ginie, kiedy zabijane jest ciało.

image

Werset 2. 21

O Partho, jak może ten, który wie, że dusza jest niezniszczalna, nienarodzona, wieczna i niezmienna, zabić kogokolwiek albo zmusić kogokolwiek do zabicia?

image

Werset 2. 22

Tak jak człowiek zakłada nowe ubrania, zdejmując stare, podobnie dusza przyjmuje nowe materialne ciała, porzucając stare i zużyte.

image

Werset 2. 23

Nigdy i żadną bronią nie można duszy pociąć na kawałki. Ani ogień nie może jej spalić, ani woda zamoczyć, ani też nie może wysuszyć jej wiatr.

image

Werset 2. 24

Ta indywidualna dusza nie ulega rozbiciu ani rozpuszczeniu. Nie może też zostać spalona ani wysuszona. Jest ona nieśmiertelna, wszechprzenikająca, niezmienna, niewzruszona i wiecznie ta sama.

image

Werset 2. 25

Dusza ta jest niewidzialna, niepojęta, stała i niezmienna. Wiedząc to, nie powinieneś rozpaczać z powodu ciała.

image

Werset 2. 26

Jeśli jednak myślisz, że dusza nieustannie rodzi się i zawsze umiera, i tak nie masz powodu do rozpaczy, O potężny.

image

Werset 2. 27

Dla tego, kto się narodził, śmierć jest pewna, a dla tego, kto umarł nieuniknione są narodziny. Nie powinieneś zatem rozpaczać, lecz niezawodnie wypełniać swoje obowiązki.

image

Werset 2. 28

Wszystkie stworzone istoty pozostają niezamanifestowane w swoich początkach, manifestują się w okresie środkowym, a następnie wracają do stanu niezamanifestowanego. Na cóż więc zda się rozpacz?

image

Werset 2. 29

Niektórzy patrzą na duszę jako zadziwiającą, niektórzy opisują ją jako zadziwiającą, niektórzy słuchają o niej jako zdumiewającej, podczas gdy inni, nawet usłyszawszy o niej, nie są wcale w stanie jej zrozumieć.

image

Werset 2. 30

O potomku Bharaty, ten który mieszka w ciele, jest wieczny i nigdy nie może zostać zabity. Dlatego nie ma potrzeby rozpaczać nad żadnym stworzeniem.

image

Werset 2. 31

Biorąc pod uwagę swój specyficzny obowiązek ksatri, powinieneś wiedzieć, że nie ma dla ciebie lepszego zajęcia, niż walka według religijnych zasad. Nie powinieneś zatem wahać się.

image

Werset 2. 32

O Partho, szczęśliwi są ci ksatriowie, którym samorzutnie nadarza się taka okazja walki, otwierając im w ten sposób drzwi do planet niebiańskich.

image

Werset 2. 33

Jeśli jednak nie weźmiesz udziału w tej świętej walce, wtedy z pewnością dopuścisz się grzechu, jako że zlekceważysz swoje obowiązki. W ten sposób stracisz też sławę wojownika.

image

Werset 2. 34

Ludzie zawsze będą mówili o twojej hańbie, a dla tego, kogo darzono szacunkiem, niesława gorsza jest od śmierci.

image

Werset 2. 35

Wielcy wodzowie, którzy wysoko cenili twoje imię i sławę, pomyślą, że opuściłeś pole walki powodowany strachem jedynie. Będą przeto uważać cię za tchórza.

image

Werset 2. 36

Twoi wrogowie rzucą na cię obelgi i wyszydzą twoje zdolności. Cóż mogłoby być bardziej dla ciebie bolesnego, Arjuno?

image

Werset 2. 37

O synu Kunti, albo polegniesz na polu walki i tym sposobem osiągniesz planety niebiańskie, albo ty pokonasz wroga i cieszyć się będziesz królestwem na ziemi. Zatem powstań i walcz wytrwale.

image

Werset 2. 38

Walcz przez wzgląd na samą walkę tylko, nie biorąc pod uwagę szczęścia czy nieszczęścia, straty czy zysku, zwycięstwa albo klęski – a działając w ten sposób, nigdy nie popełnisz grzechu.

image

Werset 2. 39

Tak oto wyjawiłem ci analityczną wiedzę filozofii sankhya. Teraz posłuchaj nauki o jodze, w której nie pracuje się dla osiągnięcia korzyści. O synu Prthy, jeśli będziesz działał używając takiej inteligencji, będziesz w stanie uwolnić się od skutków swoich czynów.

image

Werset 2. 40

W wysiłku tym nie ma żadnego ubytku ani straty, a mały postęp na tej ścieżce, może uchronić od najbardziej niebezpiecznego strachu.

image

Werset 2. 41

O ukochane dziecię Kuru, ci, którzy podążają tą ścieżką, są wytrwali w dążeniu do celu i cel ich jeden jest. Zaś rozproszona jest inteligencja tych, którzy nie mają stanowczości.

image

Werset 2. 42-43

Jakże ubodzy w wiedzę są ci, co tak bardzo przywiązani są do kwiecistych słów Ved polecających różne efektowne czynności, by tym sposobem osiągnąć planety niebiańskie, zapewnić sobie korzystne narodziny, potęgę i inne materialne korzyści. Owładnięci żądzą uciech zmysłowych i życia w dostatku, mówią oni, o synu Prthy, że nie ma nic więcej ponad to.

image

Werset 2. 44

W umysłach tych, którzy zbyt przywiązani są do radości zmysłowych i bogactw materialnych, i których oszałamiają te rzeczy, nie powstaje stanowcze postanowienie pełnienia służby dla Najwyższego Pana.

image

Werset 2. 45

Vedy zajmują się głównie trzema gunami natury materialnej. Wznieś się ponad te guny, Arjuno. Bądź transcendentalnym wobec nich wszystkich. Bądź wolnym od wszelkich dualizmów i od wszelkiego pragnienia zysku i bezpieczeństwa. I bądź utwierdzonym w Duszy Najwyższej.

image

Werset 2. 46

Wszystkie cele, które zaspokajane są przez mały staw, mogą od razu zostać zaspokojone przez wielkie zbiorniki wody. Podobnie, wszystkie cele Ved mogą zostać wyjawione temu, kto zna cel poza nimi.

image

Werset 2. 47

Masz prawo do wykonywania swoich obowiązków, ale nie możesz rościć sobie pretensji do owoców swojej pracy. Nigdy nie uważaj siebie za przyczynę swojego działania i nigdy nie przywiązuj się do bezczynności.

image

Werset 2. 48

Bądź wytrwały w yodze, Arjuno. Pełń swój obowiązek i pozbądź się wszelkiego przywiązania do sukcesu i niepowodzenia. Taki spokój umysłu nazywany jest yogą.

image

Werset 2. 49

O Dhananjayo, wyrzeknij się wszelkiej działalności mającej zysk na celu, i pełniąc służbę oddania, poddaj się całkowicie tej świadomości. Tylko skąpcy pragną cieszyć się efektami swojej pracy.

image

Werset 2. 50

Kto zaangażowany jest w służbę oddania, ten uwalnia się zarówno od dobrych, jak i złych działań, nawet w tym życiu. Zatem dąż do yogi Arjuno, która jest sztuką wszelkiej pracy.

image

Werset 2. 51

Mędrcy zaangażowani w służbę oddania w Panu przyjmują schronienie i poprzez wyrzeczenie się owoców swojego działania w tym świecie materialnym, uwalniają się od cyklu narodzin i śmierci. W ten sposób mogą osiągnąć stan wolny od wszelkich trosk.

image

Werset 2. 52

Kiedy zaś inteligencja twoja wydostanie się z gęstego lasu złudzenia, wtedy będziesz mógł zachować obojętność wobec tego wszystkiego, co już słyszałeś i wobec tego, co dopiero usłyszysz.

image

Werset 2. 53

Kiedy umysł nie jest już dłużej niepokojony przez kwiecisty język Ved i pozostaje niewzruszony w transie samo-realizacji, wtedy osiąga się Boską świadomość.

image

Werset 2. 54

Arjuna rzekł: Jakie symptomy wykazuje osoba, której świadomość połączyła się Transcendencją? W jaki sposób ona mówi i jaki jest jej język? W jaki sposób siedzi ona i w jaki sposób chodzi?

image

Werset 2. 55

Błogosławiony Pan rzekł: O Partho, kiedy człowiek porzuca wszelkiego rodzaju pragnienia zmysłowe, których źródłem jest umysł, i gdy umysł jego znajduje zadowolenie w duszy jedynie, wtedy mówi się, że osiągnął on czystą świadomość transcendentalną.

image

Werset 2. 56

Kto pozostaje niewzruszony wobec trzech rodzajów nieszczęść, kto nie unosi się szczęściem i kto wolny jest od przywiązań, strachu i złości, ten nazywany jest mędrcem o zrównoważonym umyśle.

image

Werset 2. 57

Kto wolny jest od przywiązań, kto nie unosi się radością, gdy zdobędzie coś dobrego ani nie rozpacza, gdy spotka go zło, ten mocno usytuowany jest w doskonałej wiedzy.

image